Przydatne porady dla Panów, dotyczące tworzenia i układania różnych fryzur

mężczyzna układający włosy w łazience

Atrakcyjna fryzura to nie tylko atrybut kobiet. Panowie także coraz częściej dbają o ułożenie włosów. Choć może się wydawać, że krótka fryzura nie wymaga żadnej pracy, to w rzeczywistości mężczyźni muszą wkładać wiele wysiłku, aby ich włosy wyglądały dobrze i nie rozpadały się po kilku minutach od wyjścia z domu. Na szczęście istnieje wiele sprytnych sposobów na to, aby zachować ład na głowie. Pomocne są również kosmetyki do stylizacji męskich włosów, dzięki którym fryzura utrzyma się przez długi czas.

Podstawy dbania o męską fryzurę

Podstawową kwestią, która decyduje o wyglądzie włosów u mężczyzny jest po prostu dobrze dobrana fryzura. Warto wybrać się do specjalisty, aby ściął włosy w sposób, który pozwoli na kilka wariantów uczesań. Ważny jest również odpowiedni szampon. Podczas gdy kobieta stosuje całą gamę tajemniczych preparatów dedykowanych do każdej partii ciała z osobna, mężczyzna zazwyczaj używa tylko jednego środka do mycia twarzy, włosów i całej reszty. Właściwie nie ma w tym nic złego, ponieważ większość kosmetyków drogeryjnych bazuje na tych samych składnikach myjących. Warto jednak zainwestować w szampon, który nie będzie obciążał włosów, a przy tym dokładnie zmyje wszystkie preparaty używane do stylizacji. Po umyciu włosów należy skorzystać z suszarki. Dzięki temu kosmyki nie będą sterczeć we wszystkie strony, a przy okazji tej czynności będzie można pokierować strumieniem powietrza w kierunku, w którym ma układać się fryzura.

Kosmetyki do stylizacji włosów dla mężczyzn

Niestety tylko nieliczni mężczyźni od razu po umyciu i wysuszeniu włosów wyglądają na tyle dobrze, aby móc przykuwać kobiece spojrzenia. Większość panów musi poświęcić nieco czasu na odpowiednią stylizację. Wybór kosmetyków przeznaczonych specjalnie do układania fryzur męskich jest obecnie bardzo duży. Na drogeryjnych pólkach można spotkać nie tylko żele, ale również pasty, gumy, pomady oraz lakiery do włosów. Każdy z tych preparatów posiada odmienne zastosowanie. Żel do włosów rekomendowany jest do krótkich fryzur, które wymagają wygładzenia i nadania im odpowiedniego kierunku. Nie jest polecany do włosów rzadkich, ponieważ może je posklejać i obciążać. Nie powinni sięgać po niego także mężczyźni z dłuższymi włosami – dla nich lepszym rozwiązaniem będą pasty. Pozwolą nadać fryzurze efekt artystycznego nieładu, zachowując przy tym jej lekkość. Podobnie działa guma do włosów, jednak w jej przypadku można osiągnąć bardziej precyzyjny rezultat. W ostatnich latach do łask wracają również pomady, które przy okazji układania włosów wygładzają je i nadają połysk, dzięki zawartości olejków oraz wosków. Pożądaną fryzurę pozwoli zachować lakier, który utrwali całość i zabezpieczy przed wiatrem.

Praktyczne wskazówki

Niezależnie od rodzaju stosowanego kosmetyku, należy zachować oszczędność. Przesadzając z ilością można spowodować, że włosy będą wyglądać na tłuste i nieświeże. Większość fryzur jest możliwa do ułożenia przy pomocy suszarki i ręki. Chcąc osiągnąć efekt w stylu pompadour, można wspomóc się grzebieniem o długich i szerokich zębach. Wyciąganie grzywki ułatwi natomiast szczotka typu quiff-roller.

Sposobów na układanie męskich fryzur jest wiele. Każdy z panów powinien samodzielnie zdecydować, który odpowiada mu najbardziej. Warto próbować różnych kosmetyków, eksperymentować z uczesaniem, a także stosować odmienne metody aplikacji. W końcu uda się wypracować sposób na to, aby fryzura prezentowała się nienagannie.

AWO

Instrukcja obsługi zmywarki – jak z niej korzystać i czego nie robić?

kobieta pakująca zmywarkę

Jeszcze do niedawna zmywarka wydawała się czymś niemalże luksusowym. Nie każdy, kto zdecydował się na taki zakup do tej pory, jest jednak z niego zadowolony. Przyczynę stanowi często nieprawidłowy sposób korzystania ze tego typu urządzeń. Jak zatem właściwie używać zmywarki i czego absolutnie w niej nie myć?

Jak prawidłowo korzystać ze zmywarki do naczyń?

Decydując się na zakup zmywarki, należy pamiętać, że urządzenie to myje naczynia wyłącznie przy pomocy wody z detergentem – nie pomaga jej w tym zmywak ani siła mięśni. Oznacza to, że zmywarka nie usunie zaschniętych zabrudzeń i nie pozbędzie się sama resztek jedzenia czy też fusów z kawy. Te czynności musimy wykonywać za nią – przed włożeniem naczyń do jej wnętrza. Bardzo ważne jest również nieprzeładowywanie zmywarki, bowiem ściśniętych naczyń nie da się umyć dokładnie. Istotny jest także sposób ich układania. Na dolnej szufladzie kładziemy ciężkie i duże naczynia. Im brudniejsze, tym bliżej dyszy. Z kolei na górnym koszu ustawiamy naczynia delikatne i lekkie, na przykład szklanki, filiżanki czy talerzyki deserowe. Poza tym wszelkie kubki, miski oraz garnki ustawiamy zawsze dnem do góry – tylko wtedy woda może dotrzeć do ich wnętrza i swobodnie ściec w dół.

Jak używać zmywarki – odpowiednie detergenty

Korzystając ze zmywarki, musimy zapomnieć o zwykłym płynie do mycia naczyń. Nawet niewielka jego ilość doprowadziłaby do powstania zbyt dużej ilości piany, niemożliwej do wypłukania. Środki dedykowane zmywarkom to specjalne tabletki i kapsułki. Ich jakość należy przetestować samodzielnie, jednak kapsułki uznawane są za łatwiej i dokładniej rozpuszczalne. Poza tym, doskonałe efekty zmywania zapewnimy sobie wyłącznie wtedy, kiedy umieścimy w swoim urządzeniu również sól do zmywarek. Jej zadaniem jest zmiękczenie wody i zapobieganie osadom, które mogłyby pozostawać po myciu na naczyniach – zwłaszcza tych szklanych.

Czego nie myć w zmywarce?

Na wielu naczyniach znajdziemy teraz informację, która powie nam czy dany produkt nadaje się do mycia w zmywarce. Warto jednak znać także ogólne zasady, które zastosujemy do całego wyposażenia swojej kuchni. Poza ogólnym przeładowywaniem niedozwolone jest także umieszczanie w zmywarce:

– mechanicznych części ze stali, np. ostrzy, nożyków,

– naczyń delikatnych ze szkła,

– antyków – grozi to utratą koloru, połysku, a nawet zdobień,

– naczyń i akcesoriów drewnianych lub z drewnianymi elementami, które mogą odkształcić się lub popękać,

  • naczyń aluminiowych – zmieniają kolor,
  • naczyń cynowych – mogą się odkształcić,
  • naczyń żeliwnych – mogą zacząć rdzewieć,
  • naczyń emaliowanych – mogą stopniowo tracić warstwę emaliowaną,
  • akcesoriów klejonych, np. z trzonkami, uchwytami,
  • naczyń z powłoką teflonową – teflon może ulec degradacji w kontakcie z detergentami,
  • zastawy lub sztućców srebrnych – mogą zyskać ciemny nalot,
  • kryształów.

Zmywarka może stać się najlepszym pomocnikiem kuchennym, jednak wyłącznie wtedy, kiedy nauczymy się prawidłowo z niej korzystać. Zanim spiszemy ją na straty warto zatem zapoznać się z zasadami jej właściwego użytkowania.

AWO

Jakie zabawki są odpowiednie dla dzieci w różnym wieku? Na co zwracać uwagę, obdarowując nimi malucha?

zaskoczona radosna rudowłosa dziewczynka

Małe dzieci bardzo często obdarowywane są zabawkami. Nic więc dziwnego, że producenci prześcigają się w wymyślaniu kolejnych artykułów oraz gier. Jak się jednak okazuje, również podczas kupowania zabawki dla dziecka trzeba przestrzegać pewnych zasad. O czym warto pamiętać wybierając zabawkę dla dziecka? 

Zabawka – ma bawić czy uczyć?

Zanim zaczniemy zastanawiać się, jaką zabawkę wybierzemy, warto zadać sobie pytanie o cel jej kupna. Czy ma służyć tylko i wyłącznie zabawie pochłaniając czas dziecka w sytuacji, gdy np. rodzice są zajęci? Czy może ma to być zabawka edukacyjna, która wesprze proces rozwojowy dziecka? Nie od dziś wiadomo, że najlepsze zabawki to takie, które pobudzają wyobraźnię i kreatywność, rozwijają koordynację, myślenie przestrzenne oraz myślenie logiczne. Wbrew pozorom wcale nie chodzi o zabawki naszpikowane elektroniką – grające, skaczące, świecące, przykują uwagę dziecka, ale tylko na chwilę. Jeżeli tylko masz taką możliwość, wybierz zabawkę mniej skomplikowaną, taką którą dziecko będzie mogło użyć na wiele różnych sposobów.

Zwróć uwagę na wiek dziecka

Kupując zabawki dla dziecka bardzo często sugerujemy się podpowiedzią producentów, którzy na opakowaniach artykułów umieszczają informacją dotyczącą zalecanego wieku, od którego zabawką można się bawić. Dobrze, gdy z podpowiedzi tej korzystamy – kupowanie zabawek „na wyrost”, z myślą, że przecież może przeczekać pół roku w szafie, bardzo rzadko się sprawdza.

Roczne dziecko zaczyna nabywać umiejętność stania i chodzenia, będzie więc zachwycone zabawkami-pchaczami, które dodatkowo zmotywują go do eksploracji najbliższego otoczenia. Na dłuższą chwilę zajmą również malucha stoliki edukacyjne, na których znajdują się elementy o różnych fakturach (maluch po wszystko chce sam sięgnąć rączką), wydające przeróżne dźwięki. Dwulatek znajduje przyjemność we wkładaniu wszystkiego do buzi, warto więc zadbać o to, by proponowana mu zabawka miała spore rozmiary. Nie może ona też być zbyt ciężka. Sprawdzą się tutaj sortery, które pozwolą na ćwiczenia dopasowywania, ale również wszelkiego rodzaju zabawki do ciągnięcia, gumowe skoczki czy piankowe klocki i maty. Trzylatek bardzo chętnie zaangażuje się w zabawy wymagające odgrywania ról, ale warto zainwestować również w zabawki, które pozwolą na bezpieczne spożytkowanie nadmiaru energii. Dziecko w tym wieku będzie szczęśliwe, gdy otrzyma w prezencie zestaw tematyczny. Zdecydowanie jest w czym wybierać. Można zdecydować się na drewnianą farmę, tor wyścigowy, zamek dla księżniczki, zestaw małego kucharza, małego chirurga itd. Trzylatka zainteresują również…puzzle, które dodatkowo pomogą mu rozwijać koncentrację, planowanie oraz kojarzenie. Warto pamiętać, by składały się z odpowiedniej liczby elementów (20-36 puzzli).

Zabawki to nieodłączny element dzieciństwa, jednak nawet one muszą być odpowiednio dobrane. Unikniemy w ten sposób dziecięcej złości, pomożemy za to w budowaniu poczucia sprawczości oraz adekwatnej samooceny, a przede wszystkim zapewnimy maluchowi beztroskie chwile wspaniałej zabawy.

KGL

Popularne obciążenia genetyczne – kiedy warto je sprawdzić i na co mogą mieć wpływ?

wielopokoleniowa rodzina pozuje do zdjęcia

Obciążenia genetyczne to w rozumieniu potocznym – rodzinne skłonności do zachorowania na pewne grupy schorzeń. Definicyjnie to cyt.spadek zdolności przystosowawczych populacji wywołany wystąpieniem negatywnych genów, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Mogą je wywoływać obciążenia mutacyjne (negatywne geny powstające w wyniku mutacji) lub obciążenia segregacyjne (np. zachowanie negatywnych genów dzięki dominacji).

Obie definicje mówią więc o tym samym- o przekazywaniu z pokolenia na pokolenie genów, które powodują skłonności do schorzeń występujących rodzinnie.

Choroby, wywoływane przez geny nie są łagodne, lecz nie oznacza, że nie można im przeciwdziałać. Które z tych schorzeń występują najczęściej i co to oznacza dla krewnych?

Nowotwory dziedziczne

Zajmują wysokie miejsce wśród chorób występujących rodzinnie. O ich występowaniu często decydują geny oraz dodatkowe czynniki. To współistnienie dodatkowych czynników jest wbrew pozorom dobrą wiadomością dla bliskich, ponieważ wielu z nich można uniknąć stosując odpowiednią profilaktykę zdrowotną.

Rak piersi, rak jajnika, rak jelita grubego

Jeżeli któraś z tych chorób powtarza się u spokrewnionych ze sobą osób, prawdopodobnie oznacza, to, że są oni nosicielkami tego samego onkogen, np.

  • geny BRCA1, BRCA2 – rak sutka i rak jajnika
  • gen APC – rak jelita grubego

W takich przypadkach warto zrobić ukierunkowane badania genetyczne, by sprawdzić skłonność do zachorowania na dany rodzaj raka u siebie.

Czy posiadanie zmutowanego genu oznacza chorobę?

Istotą wykrycia genu odpowiedzialnego za nowotworzenie jest zastosowanie odpowiedniej profilaktyki zdrowotnej. Oznacza ona odpowiednio częste wykonywania badań profilaktycznych oraz zmiany w trybie życia, w żadnym wypadku nie utrudniające go. Konieczne zmiany dotyczą przede wszystkim rzucenia palenia, zmianę nawyków żywieniowych (ważne w przypadku obciążenia nowotworem jelita grubego) itd.

Choroby układu krążenia

Wśród chorób sercowo-naczyniowych rodzinne występowanie dotyczy najczęściej:

  • kardiomopatii
  • arytmii.

W tych schorzeniach bardzo istotne są również czynniki zewnętrzne. Profilaktyka dotyczy modyfikację stylu życia o odpowiednią dietę, unikanie niektórych aktywności fizycznych, nieprzyjmowanie określonej grupy leków oraz, oczywiście wykonywanie odpowiednio częstych badań.

Czy tycie jest dziedziczne?

W wielu rodzinach osoby z nadwagą stanowią „nadreprezentację populacyjną”. Często słyszy się też tłumaczenia, że za nadmierne kilogramy odpowiadają geny. Niestety, nie jest to prawdą. O rodzinnym występowaniu nadwagi decydują pokoleniowo występujące błędy żywieniowe.

W tych rodzinach często też występuje cukrzyca i nowotwory, stąd uznaje się, że za tę triadę schorzeń odpowiadają rodzinne geny. Jedynym winnym w tych przypadkach jest jednak nieprawidłowe odżywianie się. To otyłość prowadzi do cukrzycy oraz jest przyczyną występowania raka.

Podobna zależność występuje między rakiem płuc a paleniem papierosów. Odpowiedzialność genetyczna za powstawanie raka płuc jest stosunkowo niewielka, natomiast głównym winowajcą jest tu nikotynizm i rodzinne przyzwolenie na palenie papierosów.


DKO

Popularne sporty ekstremalne – jak się do nich odpowiednio przygotować?

kobieta wspinająca się na skale

Popularność sportów ekstremalnych w Polsce jest bardzo duża. Jednak nie jest to grupa dyscyplin sportowych, które można zacząć od tak z marszu. Przede wszystkim potrzebna jest duża dawka odwagi i doskonała znajomość swoich ograniczeń. Ponadto potrzebne jest odpowiednie przygotowanie i rozwój ponadprzeciętnych umiejętności. Zawsze trzeba wziąć pod uwagę również fakt, że są to sporty nazywane ekstremalnymi nie bez powodu i faktycznie bardziej narażają nas na uszczerbek na zdrowiu niż inne popularne dyscypliny sportowe. Od czego zacząć swoją przygodę ze sportem na wyższym poziomie?

Wybierz coś, co chcesz robić

Często może być tak, że jakiś sport ekstremalny jest obecnie na topie i wiele osób zaczyna go trenować. Nie jest to jednak najlepszy wyznacznik dla nas. Oczywiście jest to pomocne, ponieważ jeśli coś jest popularne, to będzie można znaleźć też więcej klubów sportowych czy trenerów w tej dziedzinie. Natomiast zawsze powinniśmy sport wybierać pod siebie i swoje zdolności. Każda osoba ma inne stan zdrowia i możliwości organizmu. Kondycję można zbudować, jednak zajmuje to jakiś czas. Jednakże, gdy chorujemy na coś przewlekle i z tego powodu bolą nas plecy, szybko się męczymy czy nawet są takie dni, gdy mamy problem z bieganiem, warto wziąć to pod uwagę i wybrać sport, który nie przeciąży naszego ciała. Wiele osób zapomina też o wieku. Młody człowiek jest pełen wigoru i łatwo mu przychodzi trenowanie sportów ekstremalnych. Osoby w wieku emerytalnym, jeśli nigdy wcześniej nie interesowały się sportem mogą mieć już problem z wdrożeniem się w świat sportu ekstremalnego. Nie jest to niemożliwe! Przygotować się jednak trzeba na dłuższe poszukiwanie dziedziny sportu oraz dłuższy czas osiągnięcia wyników sportowych.

Na czym polega odpowiednie przygotowanie?

Przykładowo, gdy decydujemy się na sporty wodne jak surfowanie czy nurkowanie, musimy zacząć od zapoznania się z samym sportem. Nie chodzi tu o naukę historii, czy też przegląd najwybitniejszych sportowców w tej dziedzinie. Dobrze jest obejrzeć filmy z zawodów sportowych czy nawet filmy fabularne poruszające tematykę tego sportu. Dzięki temu dowiemy się na czym on polega. Kolejny krok to zapisanie się na kurs do instruktora. Tutaj nie ma miejsca na drogę na skróty. O kondycję czy wygląda ciała możemy zadbać sami, ale w sportach ekstremalnych bardzo ważne jest zapewnienie sobie bezpieczeństwa, przed osiągnięciem wyników. Trzeba wiedzieć w jaki sposób uprawiać dany sport, jak się poruszać, od czego są dane sprzęty czy co robić, gdy nagle coś się stanie. Sami nie jesteśmy w stanie się tego nauczyć. Od tego jest doświadczony instruktor, który pokieruje naszym początkowym treningiem. Później gdy będziemy już na zaawansowanym poziomie sami możemy próbować przełamywać swoje bariery. Jednakże, gdy dopiero zaczynamy przygodę rozważne będzie wybranie instruktora z doświadczeniem.

Sporty ekstremalne nie są dla każdego. Jednak, jeśli podjedziemy do treningów z rozwagą odniesiemy sukcesy. Ważne jest, aby wybrać sport, który odpowiada naszym umiejętnością i możliwością. Dzięki temu nie wypalimy się już na początku.

NMI

Stare, używane, zepsute – co zrobić z niepotrzebnymi urządzeniami elektronicznymi?

elektrośmieci

Wyrzucanie do osiedlowego śmietnika zepsutej elektroniki może spotkać się z surowym spojrzeniem sąsiada – i bardzo dobrze. Lodówki, pralki, komputery, telefony, telewizory – wszystkie sprzęty elektroniczne zawierają w sobie szkodliwe dla naszego zdrowia i środowiska metale ciężkie, środki zmniejszające palność czy zmiękczacze tworzyw sztucznych. Dlatego zamiast zostawiać je koło przypadkowego śmietnika, sprawdźmy, gdzie możemy je oddać.

Postępowanie przyjazne środowisku naturalnemu to tylko jeden argument przemawiający za takim działaniem. Drugim są pieniądze – za zostawienie urządzenia w miejscu nieodpowiednim, narażamy się na grzywnę w wysokości od 20 do 5000 zł na podstawie Ustawy o Zużytym Sprzęcie Elektrycznym i Elektronicznym (z 2005 roku). Żeby nie narazić się na koszty, a także postąpić ekologicznie i pozbyć się niechcianego sprzętu, mamy kilka rozwiązań, regulowanych również przez wspomnianą ustawę.

Oddaj sprzęt w sklepie

Kupując nowy sprzęt w sklepie lub odbierając zamówienie z elektroniką dostarczone pod nasz adres, mamy prawo oddać sprzedawcy stary sprzęt, ale tylko tego samego rodzaju i w ilości nie większej niż ten nowo zakupiony. Dotyczy to sprzętu dużej – jeśli wymieniamy w swojej kuchni lodówkę, stare urządzenie możemy oddać w sklepie albo do rąk dostarczyciela, ale nie możemy dołączyć do tego niepotrzebnej już pralki.

Według przepisów unijnych, sklepy oferujące sprzęt AGD i posiadające powierzchnię minimum 400 m2, mają obowiązek przyjmować sprzęty gospodarstwa domowego w dowolnej ilości, bezpłatnie i bez konieczności kupienia nowego sprzętu, jeśli dłuższa krawędź żadnego spośród dostarczonych urządzeń nie przekracza 25 cm długości.

Zawieź sprzętu do punktu utylizacji odpadów

W wielu miastach Polski znajdują się specjalne punkty utylizacji odpadów, do których każdy może przywieźć elektrośmieci. Przyjmują one zarówno duże sprzęty (telewizory, lodówki, pralki, zmywarki, zamrażarki itd.) oraz elektroodpady drobne, na przykład zużyte światłówki oraz baterie. Niepotrzebny sprzęt elektroniczny zostanie również przyjęty w punkcie skupu złomu.

Co jeśli nie mamy jak przewieźć dużej lodówki albo kuchenki? Punkty utylizacji odpadów posiadają zwykle usługę odbioru sprzętu spod domu zamawiającego. Zakres działania, adresy oraz sposób umawiania odbioru elektroodpadów znajdziemy na stronach internetowych takich punktów. Usługi organizowane są zarówno przez jednostki działające w porozumieniu z gminami, jak i firmy prywatne.

Elektrośmieci w punktach serwisowych

Według Ustawy o Zużytym Sprzęcie Elektrycznym i Elektronicznym, jeśli w punkcie naprawy sprzętu elektronicznego zostanie nam udzielona informacja o braku możliwości naprawy urządzenia albo koszty naprawy uznamy za nieopłacalne, urządzenie to możemy pozostawić w danym serwisie.

Pracownik serwisu może jednak na samym początku odmówić przyjęcia sprzętu do naprawy. Zarówno sprzedawca, jak i właściciel punktu serwisowego nie mają obowiązku odbierać elektroodpadów, jeśli ich stan zagraża zdrowiu lub życiu.


UST

Suchość oka – czym może być spowodowana i jak się z nią uporać?

zbliżenie na kobiece oczy w neonowym makijażu

Zaburzenia powierzchni narządu wzroku określane potocznie mianem suchego oka to zespół schorzeń wywołanych upośledzeniem w wydzielaniu łez. Chodzi tu konkretnie o niedostateczną ilość filmu łzowego lub nieprawidłowy skład jego poszczególnych warstw. Wynikiem tych zaburzeń jest wysychanie spojówki i rogówki. To z kolei pozbawia oko naturalnej bariery ochronnej, która ma za zadanie zabezpieczać je przed ryzykiem infekcji wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych.

Przyczyny schorzenia

Przyczyn powstawania problemu można upatrywać w wielu czynnikach, które mogą nakładać się na siebie i zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu suchego oka. Wynikać one mogą między innymi z czynników środowiskowych takich jak zanieczyszczenia powietrza, długotrwała praca przed komputerem, czy przebywanie w pomieszczeniach klimatyzowanych. Ryzyko wzrasta też z wiekiem, co jest konsekwencją zmniejszania się wydzielania łez po 40. roku życia. Problem suchego oka może pojawić się również w związku z wystąpieniem innych chorób ogólnoustrojowych takich jak cukrzyca, reumatoidalne zapalenie stawów, czy choroby tarczycy. W grupie ryzyka są też kobiety zmagające się z zespołem napięcia przedmiesiączkowego oraz przechodzące menopauzę. Oprócz tego zespół suchego oka mogą wywoływać zabiegi związane z korekcją wad wzroku oraz przyjmowanie niektórych leków np. antyhistaminowych.

Objawy zespołu suchego oka

Prawidłowe funkcjonowanie filmu łzowego zapewnia nawilżanie i oczyszczanie gałki ocznej z kurzu, pyłu i bakterii. Dzięki składającej się z trzech warstw emulsji oko jest chronione i widzimy ostro. Gdy pojawia się problem z ilością płynu lub zaburzeniem w zakresie jego struktury dochodzi do wysychania powierzchni oka. Do najpowszechniejszych symptomów mogących zwiastować problem należą uczucie suchości oraz pieczenie oczu. Z czasem w wyniku niewystarczającej ilości nawilżenia może pojawić się również ból. Zespołowi suchego oka często towarzyszy również uczucie ciała obcego pod powieką. Osoba zmagająca się z problemem zwiększa częstotliwość mrugania. Pojawia się też zmęczenie oczu, a w przypadku bardziej zaawansowanych postaci może dochodzić do światłowstrętu oraz zaburzeń widzenia.

Sposoby leczenia

Kluczową kwestią pozwalającą na wybór metody skutecznego leczenia, jest właściwa diagnoza. Leczenie jest objawowe i obejmuje w większości przypadków zastąpienie naturalnych łez substancjami, które mają na celu utrzymanie nawilżenia i bariery ochronnej oka. Najczęstszym stosowanym preparatem są specjalne krople do oczu, nazywane też potocznie sztucznymi łzami. W leczeniu wykorzystuje się również żele nawilżające. Stosowane środki często zawierają substancje wspomagające leczenie takie jak wyciąg z nagietka, świetlika czy hialuronian sodu. Możliwe jest też stosowanie leków niwelujących stan zapalny lub noszenie specjalnych soczewek kontaktowych. W przypadkach bardziej zaawansowanych, gdy pozostałe środki nie przynoszą efektów, możliwe jest wykonanie zabiegu zamknięcia punktów łzowych.

Zespół suchego oka jest schorzeniem, które w znaczący sposób wpływa na komfort życia. Warto już przy pierwszych objawach skonsultować się z lekarzem, by zapobiec rozwojowi problemu i nie dopuścić do wystąpienia zaburzeń widzenia.

KMA

Rozliczenia podatkowe – co warto wiedzieć

kobieta pracująca na laptopie

Rozliczenia podatkowe można (tak nieformalnie) podzielić na profesjonalne i nieprofesjonalne. Pierwsze dotyczą osób, które świadomie – jako przedsiębiorcy albo inaczej jako osoby prowadzące działalność – uczestniczą w obrocie gospodarczym. Są to osoby z własnej inicjatywy kreujące czynności podlegające różnego rodzaju podatkom obowiązującym w Polsce. Co za tym idzie ich obowiązki podatkowe są bardziej sformalizowane i wymagające, dlatego wymagają bardzo szerokiej i wieloaspektowej analizy. Drugie natomiast odnoszą się do większości ludzi określanych jako osoby fizyczne, czyli (tak zwanych) zwykłych podatników, których obowiązki podatkowe aktualnie są w miarę możliwości coraz bardziej upraszczane.

Dochody podlegające opodatkowaniu

Generalnie zwykli podatnicy mają co do zasady obowiązek rozliczenia przede wszystkim podatku dochodowego, któremu podlegają wszelkie należności stanowiące osiągnięte przez nich przychody. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych określa szczegółowo źródła takich przychodów, jak i wyłączenia. Przepisy wskazują na różnego rodzaju przysporzenia, które skutkują (lub mogą skutkować) obowiązkowi podatkowemu. Co do zasady jednak takie główne źródło przychodu przeciętnego obywatela Polski stanowi wynagrodzenie z tytułu świadczonej pracy (umowy o pracę, umowy zlecenie, umowy o dzieło), zasiłki pieniężne, emerytury, renty, itp.

Przywileje zwykłych podatników

Obecnie ustawodawca dąży do poprawiania sytuacji osób fizycznych nieprowadzących działalności (tak zwanych zwykłych podatników). Dzieje się to poprzez próbę minimalizowania ich obowiązków względem organów podatkowych. Niekoniecznie idzie to w parze ze zmniejszaniem wysokości samych obciążeń podatkowych, ale działania te mają na celu zmniejszanie ciążących na podatnikach obowiązków, które trzeba wykonać dla dopełnienia formalności związanych z rozliczeniem. W przypadku świadczeń wypłacanych przez zakłady rentowe i emerytalne formalności załatwia sam organ. Emeryt/rencista nie ma obowiązku dodatkowych rozliczeń z urzędem skarbowym. Natomiast w przypadku świadczeń ze stosunku pracy, również większość obowiązków załatwia pracodawca, który ma np. obowiązek comiesięcznego odprowadzania do właściwego urzędu skarbowego zaliczek na podatek dochodowy, a po zakończeniu roku przekazuje do tegoż urzędu specjalną informację. W „zamierzchłych” czasach pracownik musiał następnie w określonym terminie dodatkowo również sam złożyć swoje zeznanie podatkowe. Obecnie natomiast funkcjonuje usługa „Twój e-PIT”, w której uzyskiwane dochody są już jakby „rozliczone” na podstawie danych przekazanych przez pracodawców. Podatnik może się tam zalogować, sprawdzić poprawność danych i zaakceptować. Jeśli z przygotowanego zeznania wynika podatek do zapłaty, musi on niestety ten podatek uiścić (w określonym terminie). Dodatkowo trzeba pamiętać, że od 1 stycznia 2020 r. wpłaty podatku powinny być dokonywane na tzw. mikrorachunek, który można wygenerować na stronie internetowej Ministerstwa Finansów. Jednak  czynność ta, poza faktem, iż wymaga dostępu do Internetu, nie powinna rodzić większych problemów. Jeśli natomiast z zeznania wynika nadpłata, a podatnik ma zgłoszony w urzędzie rachunek bankowy do zwrotów, nie musi robić nic, pieniądze powinny w (ostatnio nawet) niedługim czasie zasilić jego konto. Oczywiście doradza się nieakceptowanie bezmyślne przedstawionych danych, ale ich uprzednie sprawdzenie i ewentualne uzupełnienie (np. poprzez podanie danych organizacji pożytku publicznego do przekazania 1% podatku). Niemniej można powiedzieć, że pewnych sformalizowanych czynności podatnik wykonywać już nie musi.

Rozliczenia podatkowe aktualnie są z jednej strony coraz bardziej upraszczane, z drugiej natomiast zmian jest tak wiele, iż niejednokrotnie – zwłaszcza w przypadku przedsiębiorców – konieczne jest zasięgnięcie profesjonalnej porady zarówno w kwestii stricte podatkowej, jak i rachunkowej. Obszar ten charakteryzuje się dużą dynamiką, występuje wiele kwestii budzących wątpliwości i nie ma jednolitego orzecznictwa. Co więcej przepisy dopuszczają coraz więcej dolegliwych sankcji za różnego rodzaju naruszenia (także te mogące wynikać z niewiedzy). Dlatego dobrze jest uzyskiwać choć minimalne potwierdzenie dla swoich wątpliwości poprzez np. telefon do swojego urzędu albo nawet zasięgnięcie porady profesjonalnego doradcy. Obecnie bowiem w wielu kwestiach podatkowych dużą wagę przywiązuje się do tzw. dochowania należytej staranności, czyli należy wykonać choćby minimum czynności mających na celu ustalenie prawidłowego postępowania.


SSZ

Jakie czynniki mogą wywoływać problemy z zaśnięciem?

wyspana rudowłosa dziewczyna w pościeli

Sen to bardzo ważny proces w życiu człowieka, który pozwala mu zregenerować siły i przygotowuje na kolejny dzień. Jeżeli pojawiają się problemy z zaśnięciem, warto poszukać ich przyczyny, bowiem w dzisiejszych czasach bardzo wiele osób skarży się na kłopoty z zasypianiem. Często ich przyczyną jest stres i zmartwienia, które towarzyszą nam w ciągu dnia. Co jeszcze może powodować bezsenność i jak poradzić sobie z tym problemem?

Z czego mogą wynikać problemy ze snem?

Wbrew pozorom, kłopoty z zasypianiem nie towarzyszą tylko osobom starszym, przeciwnie, na problem bezsenności zaczyna się skarżyć coraz więcej ludzi młodych. Główną przyczyną odpowiedzialną za brak spokojnego snu jest stres i ciągłe zaganianie pracą, która w dzisiejszych czasach bardzo często stawiana jest na pierwszym miejscu. Środowisko, w którym żyjemy, rodzina oraz praca stawiają przed nami wiele nowych wyzwań, którym nie zawsze łatwo sprostać.

Problemy ze snem mogą także powodować trywialne czynności, które wykonujemy przed snem. Między innymi zalicza się do nich jedzenie obfitych posiłków przed snem lub pobudzające napoje takie jak kawa, lub coca-cola. Problemy ze snem mogą być także spowodowane mało aktywnym trybem życia, a nawet zmianami pogodowymi. Bezsenność może także wynikać z wielu chorób psychicznych takich jak depresja lub nerwica. W takich przypadkach konieczne jest udanie się do lekarza specjalisty.

Jak sobie poradzić z bezsennością?

Jest wiele czynników, które mają wpływ na to, czy danego wieczora zaśniemy szybko i bezproblemowo. Jak jednak radzić sobie w sytuacji, gdy nie możemy zasnąć już od kilku godzin, a nazajutrz czeka nas ciężki dzień w pracy? W pierwszej kolejności przychodzą nam na myśl środki nasenne. Jest to oczywiście dobre rozwiązanie, ale łatwo można się od takich środków uzależnić. W związku z tym, zanim sięgniesz po środki farmakologiczne ułatwiające zasypianie, spróbuj zastosować się do tych kilku pomocnych rad, dzięki którym być może uda Ci się pokonać bezsenność.

Na jakie czynniki zwrócić uwagę bezpośrednio przed zaśnięciem?

Przede wszystkim, bardzo ważne jest, aby unikać sytuacji stresowych bezpośrednio przed snem, istotne jest, aby na minimum godzinę przed snem się wyciszyć i uspokoić myśli. Zmniejszeniu stresu w ciągu dnia może pomóc dla przykładu kąpiel z olejkiem lawendowym przed snem. Zrelaksuje Cię i pomoże Ci zasnąć. Możesz także spróbować przygotować sobie melisę i wypić ją przed snem, a dla dodatkowego uspokojenia umysłu włączyć sobie cichą i relaksującą muzykę. Pamiętaj również, aby nie jeść obfitych posiłków bezpośrednio przed snem, ani nie zasypiać z uczuciem głodu. Istotne jest, aby ostatni posiłek przed snem zjeść 2-3 godziny przed położeniem się do łóżka. Ogranicz ponadto używanie telefonu komórkowego przed snem, z racji tego, że może Cię za bardzo pobudzić, co dodatkowo utrudni Ci zaśnięcie.

W sytuacji, gdy nadal nie możesz zasnąć, nie próbuj się do tego zmuszać, ze względu na to, że jeszcze bardziej Cię to zmęczy i zirytuje. Nie czekaj bezczynnie na przyjście snu i zamiast tego dla przykładu poczytaj książkę. Aby lepiej radzić sobie z bezsennością, sięgnij także po produkty spożywcze bogate w magnez, dla przykładu zrób sobie przed snem duży kubek ciepłego kakao.

EJA

Obuwie śmierdzi tak, że samemu trudno to znieść? Oto sprawdzone sposoby na usunięcie brzydkiego zapachu!

wiązanie pomarańczowych butów sportowych

Będąc w butach przez kilka godzin, mamy gwarantowane przepocenie stóp, które prowadzi do niemiłego zapachu skarpetek i obuwia. Jest wiele metod na pozbycie się tej nieakceptowanej przez nas woni. Stosujemy je na stopy bądź bezpośrednio do wnętrza butów.

Jak uratować stopy przed ich przepoceniem?

Wielogodzinna pracy w zakrytych butach powoduje brak dopływu świeżego powietrza do stóp. Po pewnym czasie w bucie robi się wilgotno. Podeszwy stóp przez cały czas usuwają z naszego organizmu toksyny, które zatrzymują się na skarpetce i więzną w butach. Toksyny nabierają niemiłego zapachu z tego powodu, iż nie mają możliwości ulotnienia się na zewnątrz. Im dłużej stopa będzie uwięziona w bucie, tym więcej toksyn zbierze się pod podeszwą i na palcach.

Pierwszym sposobem jest częsta zmiana skarpet. Nawet co godzinę. Jest to sposób mało skuteczny, gdy przebywamy w pracy na produkcji, gdzie jest tylko jedna przerwa w trakcie 8 godzin pracy. W tym wypadku możemy zastosować specjalne oddychające wkładki do butów. Są wykonane z plastikowej siateczki odprowadzającej wilgoć na dno buta. Inne wkładki np. z pianki, chłoną wilgoć do swego środka i tam ją zatrzymują. Po powrocie z pracy wkładki wyjmujemy  z obuwia i suszymy. Będzie je trzeba często wymieniać na nowe w zależności od stężenia zapocenia.

Stopy myjemy codziennie w wodzie z dodatkiem naparu z szałwii oraz rumianku. Nie zaleca się posypywać stóp talkiem. Stosowanie dezodorantów do stóp jest dobrym rozwiązaniem. Po wypsikaniu stopy, czekamy, aż skóra wyschnie, dopiero wtedy możemy założyć skarpetki lub kapcie. Stopy mniej się pocą osobom niespożywającym przetworów odzwierzęcych.

Jak zaradzić przepoconemu obuwiu?

Przepocone buty opróżniamy z wkładek, przecieramy czystą ściereczką i aplikujemy do nich smugę dezodorantu. Psikamy również wyjęte wkładki. Możemy do obuwia wsadzić zapachowe kule, przeznaczone do tego celu. Sprawdzonym sposobem są też uszyte przez nas woreczki z kawą (łupane ziarenka lub mielone). Używamy jej tak długo, aż ziarno przestanie wydzielać swój własny zapach. Kawa doskonale wiąże wilgoć i zatrzymuje brzydkie zapachy w ziarnie. Podobne właściwości ma sól kuchenna. Postępujemy z nią tak samo, jak w przypadku kawy.

Ktoś, kto ma w domu kota i stosuje do jego kuwety żwirek silikonowy, z powodzeniem może wykorzystać to podłoże do wiązania wilgoci i niepożądanych zapachów z butów. Wsypujemy żwirek bezpośrednio do obuwia i pozostawiamy go do następnego dnia (tak samo, jak kawę, czy sól lub kulki). Po tym czasie silikon wyrzucamy do toalety i spuszczamy wodę.

Wszystkie te metody działają, a co do wkładek, można jeszcze, zamiast tych kupnych użyć zrobione przez nas. Potrzebujemy do tego celu kawałek tekturowego pudełka. Odrysowujemy na kartonie kształt wkładki wyjętej z buta i wycinamy. Uzyskane tekturowe wkładki dadzą nam ciepło i wchłoną wilgoć. Mogą służyć wielokrotnie, aż się nie rozlecą lub nie zasmrodzą. Za każdym razem po zdjęciu butów wyjmujemy wkładki do przesuszenia.

Higiena stóp oraz środki chłonące wilgoć i brzydkie zapachy, a także każdorazowe suszenie wkładek do obuwia lub ich wymiana, powinny skutecznie niwelować niemiły zapach. Jeżeli jednak środki zaradcze nie wystarczą i buty nadal będą śmierdzieć jak oszalałe, pierzemy je w pralce, jeżeli są z tkaniny albo wyrzucamy, jeśli nie nadają się do prania i kupujemy nowe.

BGO