Orzechy i suszone owoce – jakie mają właściwości? Kiedy warto po nie sięgnąć, a kiedy powinno się z nich zrezygnować?

orzechy w miseczce drewnianej

Bardzo popularne i zdrowe jest spożywanie suszonych owoców i orzechów. Zawierają one skondensowaną ilość składników odżywczych, dlatego są zalecane w codziennej diecie. Jednak nie wszystkie osoby mogą spożywać takie produkty z powodu uczuleń lub pewnych chorób, które zaostrzają się po ich spożyciu. Ważna jest też prawidłowo przeprowadzona obróbka wstępna orzechów.

Właściwości orzechów i suszonych owoców

Orzechy to nasiona schowane w twardej łupinie. Są zaczątkiem nowej rośliny, dlatego zawierają wszystkie niezbędne składniki do jej wzrostu. Niektóre orzechy możemy zjadać, innych lepiej nie ruszać. Są bowiem orzechy jadalne i trujące. Do jadalnych należą:

  • włoskie,
  • pekan,
  • laskowe,
  • pistacjowe,
  • migdały,
  • ziemne,
  •  piniowe,
  • brazylijskie,
  • makadamia,
  • nerkowce.

Wszystkie orzechy są bogatym źródłem witamin z grupy B. Ponadto zawierają w różnych proporcjach (w zależności od gatunku) wit. A, PP, E, potas magnez, kobalt, fosfor, żelazo, miedź, selen, mangan, cynk, wapń. Mają również białko i tłuszcze. Ze względu na bogactwo składników odżywczych wszyscy powinniśmy chrupać orzechy codziennie. Suche- w proporcji jednej garści jednego rodzaju lub ich mieszankę. Jeżeli chcielibyśmy zjeść orzechów więcej niż garść, musimy je namoczyć na dwie godziny (w przypadku nerkowców na 24 godz.). Jest to konieczne, żeby usunąć z orzechów inhibitory wzrostu, które w większych ilościach mogłyby źle wpłynąć na ludzki organizm.

Suszone owoce zawierają skondensowane składniki odżywcze, które pozostały w nich po odparowaniu wody w procesie suszenia. Są więc tak samo naszpikowane cennymi właściwościami. Mają dużo błonnika, cukrów, witamin (k, z gr. B) i minerałów (potas, żelazo, magnez). Więcej mają białka, tłuszczów i kalorii niż świeże owoce. Nie mają wit. C oraz kwasu foliowego, ponieważ utleniły się wraz z parą wodną. Najczęściej suszymy:

  • jabłka,
  • śliwki,
  • gruszki,
  • jagody leśne.

W sklepie mamy dostęp do suszonych moreli, winogron (rodzynki), żurawin.

Spożywając suszone owoce, dostarczamy sobie składników odżywczych oraz poprawia nam się perystaltyka jelit.

suszone owoce figi śliwki daktyle morele i migdały
Osoby jedzące czekoladę, cukierki, słodkie przekąski, powinny zamienić je na suszone owoce | fot.: stock.adobe.com

Dla kogo orzechy, a dla kogo suszone owoce?

Orzechy powinni jeść wszyscy, a ci, którzy dużo pracują, uczą się lub uprawiają sport w szczególności. Dzieci muszą być karmione jednym rodzajem orzechów, gdy nie wykaże ono uczulenia na dany rodzaj, możemy wprowadzić kolejny gatunek orzechów. Reakcja alergiczna na orzechy może być niebezpieczna, gdyż przeważnie jest to obrzęk gardła, utrudniający oddychanie.

Mężczyznom zaleca się jedzenie orzechów brazylijskich, które mają najwięcej selenu, który jest dobroczynny dla prostaty, i zdrowych plemników. Jeden orzech brazylijski zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na ten pierwiastek.

Osoby jedzące czekoladę, cukierki, słodkie przekąski, powinny zamienić je na suszone owoce. Mają o połowę mniej cukru niż słodycze. Słodka przekąska w postaci suszonych owoców przyda się na pieszej lub rowerowej wycieczce krajoznawczej i w trakcie treningu lub wzmożonej pracy fizycznej, czy umysłowej. Diabetycy nie mogą jeść suszonych owoców z racji obecności szkodliwej dla nich fruktozy.

Podsumowanie

Spożywanie orzechów jest wskazane dla wszystkich osób, oprócz tych, którzy są na nie uczuleni. Wystarczy garść orzechów, by wspomóc swój organizm substancjami odżywczymi. Suszonymi owocami nie nacieszą się osoby chore na cukrzycę z powodu zbyt dużej zawartości cukru. Dla pozostałych jest to znakomity zamiennik słodyczy oraz źródło białka, witamin, minerałów i niewielkiej ilości tłuszczów.

BGO

Kilka słów o bezpiecznym odchudzaniu

Buraki czerwone z awokado i pomarańcza w wytrawnej sałatce.

Niemal każdy człowiek bez względu na płeć marzy o posiadaniu zgrabnej i szczupłej sylwetki, która stanie się powodem do dumy i zadowolenia. Jednak nie wszyscy mogą pochwalić się idealną figurą, a większość ludzi na co dzień boryka się z licznymi jej niedoskonałościami. Zbyt pełne biodra i masywne uda to zmora wielu pań, a wystający brzuszek skutecznie zaniża samoocenę niejednego mężczyzny.

Dieta cud, czyli jak zrzucić zbędne kilogramy?

Nadwaga i zbyt obfite kształty przyczyniają się do powstawania wielu kompleksów zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Zaniżona samoocena i brak wiary w swoją atrakcyjność spychają ludzi z nadwagą na boczny tor życia towarzyskiego. Dlatego wdrożenie odpowiedniej diety to jeden z podstawowych kroków zmierzających do utraty masy ciała i powrotu do zgrabnej sylwetki. Drastyczne odstawienie większości dotychczas zjadanych pokarmów nie przynosi pożądanych rezultatów bowiem organizm po pewnym czasie nadrabia zaległości i ponownie zwiększa masę ciała. Dlatego znacznie lepiej i bezpieczniej dla zdrowia jest powolne gubienie niechcianych kilogramów, bez efektu jo-jo. Skuteczne w procesie odchudzania jest wypijanie szklanki wody przed każdym posiłkiem, przez co spożywane porcje są znacznie mniejsze, a osoby je zjadające szybciej tracą na wadze. Eliminacja słodyczy i kalorycznych napojów oraz alkoholi jest tutaj niebagatelna, więc warto przyzwyczajać się do ich braku. W ich miejsce musza pojawiać się warzywa i owoce oraz duże ilości niegazowanej wody. Zamiast kolejnej paczki tuczących chipsów warto sięgnąć po apetyczne i zdrowe przekąski, jak pokrojone w słupki marchewki czy talarki jabłek. Ich spożywanie pozytywnie odbije się nie tylko na sylwetce, ale i wyglądzie skóry.

Ruch to zdrowie

W procesie odchudzania nie sama dieta jest wystarczająca, by osiągnąć wymarzone efekty w postaci doskonale wyglądającego ciała. Także systematyczne ćwiczenia fizyczne i różnorodna aktywność są niezbędne do posiadania zgrabnej sylwetki. Każdy przeciwnik ruchu musi zaprzyjaźnić się ze sportem, bo bez niego nie będzie mógł pochwalić się efektami swojej ciężkiej pracy. W okresie jesienno-zimowym warto odwiedzać siłownię, gdzie na różnego rodzaju sprzętach, pod okiem wykwalifikowanego trenera można efektywnie ćwiczyć i zbliżać się do upragnionego celu. Podczas takiej aktywności fizycznej tkanka tłuszczowa ulega spalaniu, a w jej miejsce pojawiają się upragnione mięśnie i jędrne ciało. Po intensywnym ruchu podnosi się hormon szczęścia, co przekłada się na lepszym samopoczuciu osoby ćwiczącej. Wiosną i latem, aktywność fizyczną można z powodzeniem przenieść w plener bowiem sprzyjająca aura i ciepłe powietrze tylko umilają takie ćwiczenia. Śmiało więc należy sięgać po rower, hulajnogi czy piesze wycieczki, które wywierają dobroczynny wpływ na całe ciało człowieka.

Droga do upragnionej szczupłej sylwetki nie jest ani łatwa ani przyjemna i wymaga wielu wyrzeczeń ze strony osoby zmagającej się z nadwagą. Jednak w miarę utraty wagi i osiągania wymarzonego celu, samopoczucie ludzi zmagających się z otyłością lub lekką nadwagą znacząco się poprawia, a zgrabne i jędrne ciało rekompensuje wszystkie dotychczasowe straty i niedogodności.

RFI

Jaką rolę w codziennej, zdrowej diecie odgrywa… nasza grupa krwi?

Dieta zgodna z grupą krwi

Słowo „dieta” pochodzi z języka starogreckiego i oznacza mniej więcej „styl życia”. Potocznie istnieje przekonanie, że oznacza to jedynie sposób odżywiania nastawiony na utratę zbędnych kilogramów masy ciała. W rzeczywistości można rozdzielić ten termin na cztery, pokrewne aspekty, jak na przykład zwyczajowość, alternatywę, terapię, czy też doświadczenie. W pierwszym przypadku mówimy o podstawowym dziennych posiłkach w danej społeczności. Kolejne rodzaje określają kolejno świadomą chęć rezygnacji lub szukania zamienników, podaż składników odżywczych dostosowaną do leczenia dolegliwości, a ostatecznie element badań naukowych i klinicznych. Jedną z kilku nowych przykładów w fazie obserwacji, ewaluacji efektów jest dieta według grupy krwi wymyślona przez Petera D. Adamo na podstawie teorii lektynowej.

Założenia teorii lektynowej

Stosując duże uproszczenie twórca założenia stwierdził, że gdy człowiek spożywa produkty żywnościowe zawierające lektyny niezgodne ze swoją grupą krwi, doprowadza do aglutynacji. Może to prowadzić do licznych dolegliwości. Na podstawie obserwacji zauważył różnice w szkodliwości niektórych pokarmów w zależności od populacji ludzkiej. Sposób realizacji tej diety opiera się więc na podziale jedzenia na trzy grupy. Pierwsza z nich to produkty wskazane, czyli takie, których białka nie wywołują reakcji układu immunologicznego. Zbiór drugi to dania neutralne o jedynie niewielkiej stymulacji odporności człowieka. Ostatnia część to produkty przeciwwskazane, które powodują gwałtowne odpowiedzi ze strony przeciwciał lub leukocytów.

Przykładowe produkty dla grup krwi

W ten sposób dla grupy krwi „0” poleca się spożywanie baraniny, podrobów zwierzęcych, tłustych ryb, brokułów, cebuli, chrzanu, cykorii, papryki, czosnku, a także dyni. Zabrania się natomiast wieprzowiny, gęsiny, nabiału, pszenicy, kalafiorów, czy ziemniaków. Przedstawiciele „A” powinni jeść głównie ryby, napoje roślinne, ser tofu, kiełki warzywne oraz owoce cytrusowe. Dolegliwości pojawią się po mięsie ptactwa domowego i dzikiego, mleku krowim, wysokoenergetycznych owocach, glutenie. Pacjenci „B” są w stanie trawić większość rodzajów drobiu, sery, kefir, jogurty, orkisz, owies, bakłażany, buraki lub winogrona. Dyskomfort stwierdzą zazwyczaj podczas posiłku z krewetek, kalmarów, małży, bądź orzechów wszelkiego rodzaju. Grupa „AB” jest najbardziej zróżnicowana, podatna na degustacje wielu typów pokarmów, oprócz kukurydzy, truskawek, bananów, granatów i karamboli.

Plusy i minusy diety

Przede wszystkim dieta jest zaskakująco klarowna dla pacjentów, a także raczej mało rygorystyczna. Niestety jej skuteczność bywa podważana na konferencjach naukowych oraz wymaga wielu dodatkowych badań. Dodatkowo może wydawać się subiektywna, czy trudna w realizacji gdy osoba nie lubi jeść dostępnych dla jej grupy krwi produktów.

Każdy rodzaj zmiany w tradycyjnej diecie wymaga konsultacji z lekarzem specjalistą lub wykształconym dietetykiem, którzy w fachowy sposób doradzą odpowiedni sposób postępowania niepowodujący przykrych konsekwencji zdrowotnych dla pacjenta.


KJA

Porady na temat karmienia najmłodszych

Dziewczynka jedząca zdrowy kolorowy deser

Rodzice chcą zapewnić dziecku zdrowy rozwój, odporność i dobre samopoczucie. Kluczem jest tutaj właściwa dieta. Dzieci, zwłaszcza w początkowych latach życia, bardzo intensywnie się rozwijają i potrzebują do tego procesu wielu składników odżywczych. To dlatego tak istotne jest podawanie im tego, co najlepsze. Jak zatem powinna wyglądać zdrowa dieta dla dziecka?

Regularne posiłki

Tak jak w przypadku dorosłych, dzieci powinny spożywać regularnie posiłki, które zapewnią im odpowiedni poziom energii przez cały dzień. Dobrze jest wyznaczyć pięć posiłków w ciągu dnia. Istotną rolę odgrywa tutaj śniadanie oraz drugie śniadanie, dzięki którym pociechy będą odczuwać mniejszą chęć na zjedzenie czegoś niezdrowego. To, co dziecko zabiera ze sobą na lunch do szkoły, powinno być przygotowane w domu – zrobienie kanapek to poświęcenie jedynie kilkunastu minut. W przeciwnym razie dziecko będzie skłonne do kupienia sobie małowartościowej przekąski ze sklepiku szkolnego. Z kolei kolacja powinna być lekkostrawna i nie mieć wielu kalorii. Wpłynie to na jakość snu i usprawnienie procesu trawienia.

Co warto podawać?

Posiłki powinny być przede wszystkim urozmaicone, aby nie nudziły się dziecku i pokazywały mu, że zdrowa dieta jest smaczna. Zachęcaj pociechę do spożywania pełnoziarnistego, razowego pieczywa poprzez przygotowanie mu kolorowych kanapek z jego wykorzystaniem. Eksperymentuj z różnymi dodatkami do nich, przyprawami i ziołami, by dodatkowo je uatrakcyjnić. W ramach słodkiego podwieczorku podaj owoce zawierające wiele witamin. Nie zapominaj też o właściwym nawodnieniu – lepiej dać dziecku do szkoły butelkę wody niż napój.

Na obiad skup się na dostarczeniu surowych i lekko podgotowanych warzyw. W przypadku mięsa warto postawić na drób i ryby, które zawierają mniej tłuszczu. Gotowane mięso zachowuje najwięcej składników odżywczych, a dodatkowo świetnie komponuje się z warzywami, a ryby podawane raz w tygodniu dostarczają m.in. tłuszczów omega-3 oraz jodu. Do obiadu zrób też sałatkę lub surówkę i skrop ją olejem roślinnym, który pomaga w przyswajaniu witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Czego unikać?

Słodycze, napoje gazowane, słodzone soki – wiele dzieci spożywa te produkty codziennie. Postaraj się wyeliminować je z diety pociechy i naucz je, że jeść można je jedynie na specjalne okazje – nic się przecież nie stanie, jeśli kupisz jej słodki urodzinowy tort lub czekoladę na Dzień Dziecka.
Do posiłków staraj się nie dodawać dużych ilości soli, zrezygnuj też ze zbyt częstego smażenia. Dużo korzystniejsze dla zdrowia jest obróbka na parze lub gotowanie. Ograniczaj też wędliny oraz sery, które są bardzo tłuste.

 

Zdrowe odżywianie powinno być wprowadzane już od najmłodszych lat. Wypracowane od dziecka nawyki sprawią, że w przyszłości będzie się odżywiać zdrowiej i rzadziej sięgać po niekorzystnie działające na organizm produkty. Pamiętaj, że to Ty masz ogromny wpływ na to, co Twoje dziecko codziennie spożywa. Każdego dnia pokazuj mu, że przygotowywanie zbilansowanych posiłków to czysta przyjemność.

APO

Dbanie o zdrowie nie musi być trudne! Te produkty spożywcze poprawią odporność Twojego organizmu

Owoce i warzywa wzmacniające odporności

Jesień i zima to dwie pory roku, w których jesteśmy podatniejsi na choroby i infekcje, ponieważ odporność naszych organizmów znacznie się obniża. Częściej jesteśmy przeziębieni, męczy nas katar, ból gardła lub stawów. Jak temu zaradzić? Oczywiście można stosować leki oraz syntetyzowane witaminy, ale po co tak robić, jeżeli możemy skorzystać z naturalnych składników, zawartych w wielu produktach spożywczych. Jedząc pyszne, świeże warzywa i owoce świadomie wybierany to co dobre, i przede wszystkim, zdrowe oraz dostarczamy ciału odpowiednią ilość witamin, potrzebnych do zachowania zdrowia.

Ogromne pokłady witamin zawartych w warzywach! Jakie produkty wybrać, aby zachować odporność?

Nawet małe dziecko wie, że warzywa są ogromnym źródłem witamin i dlatego bardzo zdrowo jest korzystać z ich dobrodziejstwa. Najlepsze są warzywa zawierające w sobie dużo witaminy C, która odpowiada za odporność i chroni przed potencjalnymi chorobami.

Jednym z bardziej znanych warzyw sprzyjających odporności jest czerwona papryka. Nie każdy za nią przepada, ponieważ to warzywo charakteryzuje się dość wyrazistym, specyficznym smakiem. Warto jednak wiedzieć, że zawiera w sobie ponad 2 razy więcej witaminy C niż popularna cytryna. Oprócz tego papryka korzystnie wpływa na kondycje skóry, włosów oraz paznokci.

Cebuli nie trzeba nikomu przedstawiać. Często stosuje się ją w domu jako syrop przeciwko przeziębieniu (wykonuje się go bardzo łatwo – kroi się cebulę w paseczki i zasypuje cukrem). Warzywo zawiera w sobie alliinę, czyli naturalny antybiotyk, działający bakteriobójczo oraz wspomagająco na układ odpornościowy.

Bogata w witaminę C jest również kiszona kapusta! Oprócz tego zawiera w sobie środki przeciwwirusowe oraz przeciwbakteryjne, które wspomagają układ odpornościowy i chronią organizm przed potencjalnymi infekcjami czy chorobami. Warto spożywać ją w dużych ilościach zwłaszcza późną jesienią, kiedy ryzyko wystąpienia przeziębienia jest najwyższe.

Czosnek, podobnie jak wymieniona wyżej cebula, również jest znanym warzywem wspomagającym odporność organizmu. Ma ogromne znaczenie, ponieważ zapobiega przed rozpadem komórek, który prowadzi do wielu przewlekłych i trudnych do wyleczenia chorób. Pobudza do pracy system odpornościowy (immunologiczny). W okresie jesienno-zimowym warto jeść go profilaktycznie, aby uchronić się przed przeziębieniem lub grypą.

Owoce – źródło wielu cennych witamin wspomagających odporność

Maliny to bardzo popularne i lubiane, sezonowe owoce. Oprócz tego okazują się być magazynem dla wielu witamin odpowiedzialnych za prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Zawierają w sobie witaminę C, B1, B2 oraz E. Mają właściwości przeciwzapalne oraz hamują postępy chorób.

Cytrusy (tj. grejpfrut, pomarańcz, cytryna, limonka itp.) są chyba najbardziej znanymi owocami z tak pokaźnymi zapasami witaminy C. Oprócz tego wzmacniają odporność organizmu oraz wspomagają produkcję białych krwinek, odpowiedzialnych za walkę z drobnoustrojami chorobotwórczymi. Działają oczyszczająco, przeciwzapalnie i przeciwgrzybiczo, dlatego są niezwykle cenne i potrzebne w codziennej diecie.

Dzika różna to prawdziwa zwyciężczyni pod względem zgromadzonych witamin –  zawiera najwięcej ilości witaminy C oraz z grupy  A, E i B. Zjedzenie zaledwie paru owoców gwarantuje nam poprawę odporności i spełnia nasze dzienne zapotrzebowanie


PDO

Słodzik zamiast cukru – czy to dobry wybór?

Miniaturowe figurki ludzików pracujących przy kostkach cukru

Słodziki to najprościej mówiąc bezkaloryczne zamienniki białego Występują w postaci sypkiej, płynnej a także jako drażetki. Wyróżniamy słodziki syntetyczne i naturalne. Czy słodzików należy się bać? Jaka jest ich prawdziwa twarz? Wszystko opisaliśmy w poniższym artykule.

Słodziki syntetyczne

Bardzo często wybierane środki przez osoby będące na diecie. Nie zawierają kalorii jednocześnie są nawet kilkaset razy słodsze od białego cukru. Używanie tego typu słodzików budzi jednak pewne kontrowersje. Naukowcy od kilku lat toczą spór o to czy syntetyczne słodziki faktycznie są dobre dla naszego organizmu. Zarzuca się im min. że są rakotwórcze, mogą powodować migrenę oraz nasilać depresję. Póki co nie ma jednak jednoznacznej naukowej opinii w tym temacie. Najpopularniejszymi substancjami dostępnymi na rynku są:

  • Cyklaminian sodu
  • Aspartam
  • Acesulfam-k
  • Sacharyna

Słodziki naturalne

Substancje te występują w środowisku naturalnym najczęściej w roślinach takich jak kłącza perzu, brzozy czy też śliwy. Są mniej słodkie od produktów syntetycznych. Charakteryzują się także mniejszą intensywnością od białego cukru, jednak są mniej kaloryczne od niego. Przykładowo 1 g polioli (alkohol cukrowy) dostarcza średnio 2,4 Kcal, podczas gdy 1 g cukru – 4 Kcal. Wśród cieszących się największą popularność naturalnych słodzików wymieniamy:

  • Ksylitol : będący alkoholem cukrowym występującym i pozyskiwanym z drzew brzozy. Ma 40% mniej kalorii od białego cukry a także czternastokrotnie niższy indeks glikemiczny. Za trawienie ksylitolu odpowiedzialny jest specjalny enzym dlatego też, wprowadzanie do diety tego słodzika powinno odbywać się stopniowo aby organizm miał szansę na przyzwyczajenie się do nowego składnika naszej diety a także zdążył wytworzyć odpowiedni enzym.
  • Stewia : jest bogata w witaminy B i C a także wapń, magnez, żelazo, potas oraz cynk. Jak dowodzą badania naukowe składnik ten może obniżać także poposiłkową glikemię.
  • Erytrytol : to naturalny słodzik przypominający do złudzenia zwykły biały cukier. Jest jednak od niego mniej słodki. Zawiera około 70% słodyczy sacharozy. Pozyskuje się go w wyniku naturalnej fermentacji a indeks glikemiczny erytrylolu jest równy zeru.

Zagrożenia słodzików

Obecnie nie ma żadnej literatury naukowej jednoznacznie potwierdzającej rakotwórczość oraz sztuczne wyrzuty insuliny spowodowane przez stosowanie tych produktów. Warto pamiętać jednak, że dla każdego ze słodzików występuje dobowa podaż, która nie będzie wykazywać negatywnych następstw. Przy stosowaniu słodzików należy nie przekraczać zalecanej dawki, ponieważ to może zaszkodzić naszemu zdrowiu.

Słodziki to mniej kaloryczny zamiennik białego cukru, jednak jak w każdym przypadku tak i tu najważniejsze to zachować umiar w jego stosowaniu i pamiętać o nie przekraczaniu zalecanej bezpiecznej dziennej dawki. Produkty te nie powinny stanowić znacznej części naszego codziennego menu a być jedynie niewielkim dodatkiem, którym możemy zastąpić nadmierną podaż na powszechnie używany cukier biały.


JBA